I. Het vermeende doel van ziekte

1. Genezing komt tot stand zodra degene die lijdt geen enkele waarde meer ziet in pijn. Wie zou er voor lijden kiezen als hij niet dacht dat het hem iets opleverde, en wel iets van waarde voor hem? Hij denkt stellig dat het een geringe prijs is die hij betaalt voor iets van grotere waarde. Want ziekte is een keuze, een beslissing. Het is de keuze voor zwakheid in de valse veronderstelling dat het kracht is. Wanneer dit zich voordoet, wordt werkelijke kracht als een bedreiging gezien en gezondheid als een gevaar. Ziekte is een methode, in waanzin bedacht om Gods Zoon op zijn Vaders troon te plaatsen. God wordt gezien als iets uitwendigs, machtig en meedogenloos, erop gebrand alle macht voor Zichzelf te houden. Alleen door Zijn dood kan Hij door Zijn Zoon worden overwonnen.

2. En waar staat genezing voor in deze waanzinnige overtuiging? Ze symboliseert de nederlaag van Gods Zoon en de triomf van zijn Vader over hem. Ze vertegenwoordigt de ultieme uitdaging in een directe vorm die de Zoon van God gedwongen is te erkennen. Ze staat voor al wat hij voor zichzelf verborgen wil houden om zijn ‘leven’ te beschermen. Als hij genezen is, is hij verantwoordelijk voor zijn gedachten. En als hij verantwoordelijk is voor zijn gedachten, zal hij gedood worden om hem te bewijzen hoe zwak en beklagenswaardig hij is. Maar als hij zelf voor de dood kiest, is zijn zwakheid zijn kracht. Nu heeft hij zichzelf gegeven wat God hem zou geven, en heeft hij zich zo de troon van zijn Schepper volledig toegeëigend.